( 5 ) الايمان نصفان : نصف صبر ، و نصف شكر « 1 » . التّحدّث بالنّعم شكر . ترجمه : ايمان دو نيمه است : يك نيمه صبر در محنت ، و يك نيمه شكر در نعمت . [ باز گفتن نعمتها شكر است ] .
( 6 ) الطّاعم الشّاكر بمنزلة الصّائم الصّابر . من يشكر القليل لم يشكر الكثير . ترجمه : طعام خورندهء شكر كننده همچون روزهدار صبر كننده بود . هر كه شكر اندك نكند شكر بسيار نكند .
( 7 ) اوحى الى داود : انّى رضيت بالشّكر ، مكافاة لى من اوليائى .
ترجمه : بداود وحى آمد كه : من بشكر راضى شدم ، كه دوستان من مكافات نعمت من بجاى آرند ،
( 8 ) انّ اشكر النّاس للنّاس ، اشكرهم للّه . لم يشكر اللّه من لم يشكر النّاس . ترجمه : هر كه شكر مردم بيشتر كند ، شكر خدا بيشتر كند .
خدا را شكر نكند هر كه شكر مردم نكند .
( 9 ) من اولى معروفا فليكافىء به ، فان لم يستطع فليذكره ، فان ذكره فقد شكر . ترجمه : هر كه با او نيكويى كنند ، بايد كه مكافات كند ، اگر نتواند باز گويد ، كه چون نيكويى باز گويد شكر آن كرده باشد .
( 10 ) الصّبر نصف الايمان ، و اليقين الايمان كلّه . انتظار الفرج بالصّبر عبادة . ترجمه : صبر يك نيمه از ايمان است ، و يقين همهء ايمان است .
انتظار فرج داشتن بصبر عبادت بود
هامش
( 1 ) - اوصاف الاشراف ص 44 .