الباب الرابع فى الاتّحاد و الاتّفاق و التوقّى من الكبر و النّفاق
( 1 )
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا
. ترجمه : همگنان دست در رسن خدا زنيد و متفرّق مشويد .
( 2 )
وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ ، وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ . ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
. ترجمه : اينست راه راست من ، متابعت آن كنيد ، و متابعت راههاى ديگر مكنيد ، كه شما را از راه خدا متفرق گردانند . اينست آنچه شما را وصيت مىكند تا مگر بپرهيزيد .
( 3 )
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
. ترجمه : مباشيد همچون آنان كه متفرق شدند و اختلاف كردند ، بعد از آنكه آيات واضح بايشان آمده بود ، و ايشان راست از جهت آن تفرق عذابى عظيم .
( 4 )
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً ، وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ
. ترجمه : اگر خدا خواستى مردمان همه يك امت بودندى ، و هميشه مختلف خواهند بود ، مگر كسانى كه خدا بريشان رحمت كرده باشد ، و ايشان را براى آن آفريده كه ايشان اختلاف نكنند .
( 5 )
وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُوا
. ترجمه : با يكديگر نزاع