و هر يك از مرد و زن كه حاضر باشند در وقت عقد اگر وكيل به عوض « اسم هذا » بگويد و اشاره كند بهتر است ، و بايد كه فاصله ميان ايجاب و قبول واقع نشود .
مطلب دوّم [ نكاح متعه ]
بدان كه در صيغهء متعه تعيين مدت و مبلغ شرط است ، پس وكيل زن مىگويد : « متّعت نفس موكّلتي من موكّلك من الآن إلى طلوع الشمس بدرهم » ، مثلا ، پس وكيل مرد گويد : « قبلت لموكّلي هكذا » .
يا اينكه وكيل زن بعد از تعيين مدت و مبلغ گويد : « متّعت نفس موكّلتي من موكّلك في المدّة المعلومة بالمبلغ المعلوم » ، پس وكيل مرد گويد :
« قبلت لموكّلي هكذا » .
و اگر مرد و زن هر دو خود صيغه را خواسته باشند جارى نمايند بدون توكيل غير ، پس زن گويد : « متّعتك نفسي في المدّة المعلومة بالمبلغ المعلوم » ، و مرد گويد : « قبلت لنفسي هكذا » .
و جايز است به جاى « متّعت » لفظ « أنكحت » يا « زوّجت » بگويد لكن با قيد مدّت ، مثل اينكه زن بگويد : « أنكحتك نفسي من هذا الزمان إلى شهر بأربع شاهيّات » ، يا اينكه بگويد : « زوّجتك نفسي في المدّة المعلومة بالمبلغ المعلوم » ، پس مرد در هر يك از اين صيغهها بگويد بلافاصله : « قبلت لنفسي هكذا » .
و اكتفاء به يكى از اين صيغهها مىتوان نمود ، و اگر همه را بخوانند كه جمع شود بهتر است ، اگر چه لازم نيست .
و جايز است نزد بعضى كه در عقد دوام نيز به جاى « أنكحت »