درختى 67
درم 68
دروغ 90
دست 56
دشمن 55
دل 88
دو چشمت 66
دو چيز 48
دوست 54
روزى 40
رهى كز خداوند شد بختيار 90
رهى كز خداوند شد بىنياز 126
ز اظهار 135
زبان 120
ز پيش 66
ز حرص 132
ز دريا 91
ز دشمن به 123
ز دشمن گر 55
ز گفتار 111
ز مادر 133
زمانه پندى 45
زمانه گفت 45
ز من 117
ز نيكى 103
ز هر بد 135
زيرا كه 103
سخن بفكند 36
سخن تا 32
سخن زهر 36
سخن كاندرو 34
سخن كز دهان 35
سخن كز لبى 38
سخن كو 117
سخن گرچه 35
سخن گر نگويى 32
سخنگوى 29
سكندر 132
سگالش 99
شاد 127
شتاب 92
شجاع 59
شرف 14
شكيبايى اندر دل 94
شكيبايى اندر همه 94
شكيبايى و تنگ 41
شگفتى 45
شمن را 120
شنيدم كه آتش 85
شنيدم كه باشد 36
شنيدم كه بر 78
شنيدم كه چيزى 120
شنيدم كه دشمن 57
شود دوست 48
عفا اللّه 58
فريدون 80
قبلهء خلق 91
كار از 41
كرا آزمودش 49
كرا روز 43
كرا كار 92
كار محنتى 43
كسى را كه دارد 55
كسى را كه دندان 61
كسى كاندر 122
كسى كاورد 120
كسى كو برهنه 116
كسى كو به دانش 16
كسى كو به نيكو 32
كند دشمن 58
كند نيكى 6
كه آن دشمن 58
كه پازهر 36
كه دانش 23
كه مر دوست را 48
گر از جهل 27
گر از كسيت 56
گرچه 124
گر خداوند 4
گرد كردند 14
گر فرق 41
گر ندارى 4
تحفة الملوك ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: علي بن أبي حفص بن فقيه محمود الإصفهاني
ص١٦٧