ننمايى ، در منزل امن و امان نياسايى و تا زحمت رياضت و طاعت نكشى ، هرگز به راحتى نرسى . و تا تلخى فراق نچشى ، به شيرينى وصال خرسند نگردى . تا آتش غضب خود را فروننشانى ، به رحمت الهى نپيوندى ، تا به ناگوارى صبر در سختىها نسازى ، به شيرينى نعيم هميشگى متلذذ نشوى ، تا ترك لذات خيالى طبيعى نكنى ، محبوب حق تعالى نگردى . اگر طوق بندگى به گردن اندازى سلطان السلاطين گردى و اگر در دنيا زهد ورزى و عازم سفر بهسوى حق شوى ، در منزلگاه قرب ساكن شوى . اگر به پيشگاه خداوندىاش رسى ، تمام ممكنات تو را بندگى نمايند . اگر دائم الحضور شوى ، كار خدايى كنى . . . » از آنجا كه بانو مجتهده امين ارزش علم و تعلم را مىشناخت و با توجه به وضعيت زمانه نيز به خوبى مىدانست كه مجال و زمينه تعلم براى دختران تا چه حد محدود است ، به عنوان يك معلم متعهد در قبال جامعه زنان احساس مسؤليت مىكرد و از هرگونه كه مىتوانست در راه تعليم و تربيت آنان مىكوشيد . وى از ديدن وضعى كه جامعه در آن زمان داشت ، زجر مىبرد و مىگفت : اگر افراد قدر خود را مىدانستند و اگر مىدانستند چه نقشى در نظام عالم دارند و خدا چه رحمتى به آنها كرده است ، در جامعه اين قدر ذلت نمىپذيرفتند و طوق خوارى را بر گردن خود نمىكشيدند .
با توجه به اين احساس مسئوليت اجتماعى و دينى بود كه بانو امين در سال 1344 حوزهاى به نام مكتب فاطمه عليها السّلام براى بانوان تأسيس كرد . و با 600 تا 1000 شاگرد شروع به كار كرد . تأسيس اين مكتب به صورت يك حركت علمى و فرهنگى در ميان جامعه زنان درآمد كه در آن بانوان علاقهمند به كسب علم و فضيلت ، به تحصيل و تدريس علوم اسلامى در رشتههاى فقه ، اصول ، حكمت ، عرفان فلسفه و اخلاق پرداختند و اين حركت هنوز ادامه دارد . دستاوردهاى پرارزش و معنوى اين مكتب در تعليم و تعلم بانوان قابل توجه است . بهطورىكه بسيارى از بانوان اصفهان كه تحصيلات مذهبى دارند ، از شاگردان حاجيه خانم امين بوده و يا از جلسات تفسير قرآن و مباحث مذهبى ايشان كه به صورت هفتگى برگزار مىشد بهرهمند شدهاند .
از ديگر خدمات فرهنگى بانو امين تأسيس دبيرستان دخترانه بود . در آن زمان به سبب اين كه دبيران بسيارى از دبيرستانهاى دخترانه مرد بودند ، خانوادههاى مذهبى به ندرت اجازه مىدادند دخترانشان به دبيرستان بروند و در نتيجه ايشان با تأسيس دبيرستان دخترانه راه را براى تحصيل بسيارى از دختران باز ساختند . اين بانوى خيّر و نيكوكار پس از پيروزى انقلاب اسلامى اين دبيرستان را به آموزش و پرورش هديه كردند و در سال 1406 ه بدرود حيات گفت .
بانوان عالمه و آثار آنها ( فارسي ) — صفحة 59
مساهمون: مركز مديريت حوزه هاى علميه خواهران
ص٥٩