صحيحتر است ) . سهساله كه بود همراه والدين خود به نجف اشرف رفت ، از دوران خردسالى با جديت تمام مشغول تحصيل علوم دينى گشت . مقدمات را نزد آيتاللّه سيّد محمّد جعفر مروج جزائرى و آيتاللّه شيخ مجتبى لنكرانى آموخت .
دروس سطح را نزد حضرات آيات : سيّد على طباطبائى تبريزى ، شيخ محمّد تقى بروجردى ، شيخ محمّد فاضل قائينى و شيخ مجتبى لنكرانى و هيئت را خدمت استاد شيخ مرتضى مدرس گيلانى استفاده نمود .
سالهايى چند در دروس خارج حضرات آيات : ميرزا حسن يزدى ، سيّد محسن طباطبايى حكيم و سيّد ابو القاسم خويى حاضر گشت و از دانش اين فقها بهرهها برد .
در سال 1372 ق ( برابر با 1331 ش ) به ايران بازگشت و در حوزهء علميهء قم ماند و از دروس خارج حضرات آيات : سيّد حسين طباطبائى بروجردى ، سيّد محمّد داماد يزدى ، سيّد كاظم شريعتمدارى و سيّد روح اللّه خمينى و دروس حكمت و تفسير آيتاللّه سيّد محمّد حسين تبريزى « علامهء طباطبائى » استفادهها برد و به درجهء رفيعهء اجتهاد نايل گشت . وى به اساتيد مذكور خود ، به ويژه آقايان :
داماد ، شريعتمدارى و خمينى بسيار مقرّب و مشاور امين ، آن بزرگان بود . در سال 1393 ق ( برابر با 1352 ش ) به دنبال رحلت والد معظم خود ، به شهر اهواز - استان خوزستان - و سكونت اختيار فرمود و منشاء خدمات بسيارى گرديد . اين اقامت تا سال 1402 ق ( برابر 1361 ش ) ادامه داشت . سپس حسودان و مغرضان سعى و تلاش زيادى كردند ، تا ايشان به قم بازگردانده شوند ، و تا آخر عمر پربركت خود در جوار كريمهء اهل بيت عليهم السّلام زيست . آثار قلمى در فقه و اصول دارد ، كه به صورت مخطوط مانده است .
اشاره به مبارزات ايشان
الف ) از سال 1340 ش تا 1357 ش : ايشان از اولين جرقهء مبارزات روحانيت