سيّد مصطفى برقعى قمى ( 1335 - 1416 ق )
حاج سيد مصطفى فرزند سيد محمّد و نوهء سيد احمد فرزند سيد رضى الدّين فرزند مير ميران اوّل رضوى برقعى قمى ، از فضلا و نويسندگان معروف حوزهء علميهء قم بود .
وى در 18 / ذىالقعده / 1335 ق در قم تولد يافت .
او مقدمات را نزد سيد رضا بهاء الدينى ، شيخ على دبيرى و شيخ جعفر صبورى آموخت . سطح را نزد حضرات : شيخ ريحان اللّه نجفى گلپايگانى ، شيخ عبد الوهاب روحى يزدى و سطح عالى را نزد شيخ ابو القاسم اصفهانى و شرح تجريد را نزد سيد على اكبر برقعى « كاشف » و تفسير قرآن را نزد ميرزا محمّد تقى اشراقى و ميرزا ابو الفضل زاهدى قمى استفاده كرد .
نامبرده دروس خارج را از محضر آيات : سيد حسين طباطبائى بروجردى ، شيخ عبد النبى اراكى و سيد محمّد رضا گلپايگانى بهرهمند شد و به نويسندگى پرداخت .
از آثار او
1 - اندرزهاى حكيمانهء امام على عليه السّلام در بستر شهادت .
2 - انقلاب فرهنگى .
3 - پرچمدار آزادى « فلسفهء قيام امام حسين عليه السّلام » .