2 - زن و آينه .
3 - گوشهاى از تاريخ ايران .
سرانجام در اثر شدت بيمارى در جمادى اوّل / 1304 ق در سن 64 سالگى در تهران چشم از جهان فروبست و پيكرش به قم حمل و به خاك سپرده شد .
منبع
1 - معجم رجال الفكر و الأدب في النجف 2 / 605 .
شيخ نصرت اللّه بناروانى ميانجى ( 1333 - 1390 ق )
حاج شيخ نصرت اللّه بناروانى ميانجى ، فرزند محمّد هلال . به سال 1293 ش در قريهء « قخبلاغ » ميانه از مادر متولد شد . خواندن و نوشتن را نزد جدش مشهدى محمود ، و دائيش ميرزا عبد الحسين خلف فراگرفت . تحصيلات مقدماتى را در ميانه خدمت آقا ميرزا محمّد حجتى و حاج ميرزا حسن انصارى « اشلقى » به پايان رساند .
سپس عازم حوزهء علميهء زنجان گشت ، و درسهاى سطح را از محضر استادان بزرگ آن ديار حضرات آيات : ميرزا احمد حاج رضازاده ، شيخ عبد الكريم خوئينى و شيخ فياض زنجانى تلمذ كرد . آنگاه به شهر مقدس قم هجرت نمود و در حلقهء درس آيات : سيد محمّد حجت كوهكمرى ، و سيد حسين طباطبائى بروجردى ، و شيخ عبد النبى اراكى شركت جست ، و از درس فلسفه آيتاللّه شيخ محمّد مهدى مازندرانى « اميركلائى » هم استفادهء شايان برد ، و در نهايت از دو استاد بزرگوار خود ( بروجردى و اراكى ) به دريافت اجازهء اجتهاد مفتخر گرديد . وى علاوه بر تسلط كافى بر فقه ، اصول ، منطق و فلسفه از ذوق شعرى خوبى هم برخوردار بود ، چنان كه بيان شيوا و گيراى او همگان را زود شيفتهء خود مىكرد ، و بدين سبب در منطقهء قخبلاغ از محبوبيت خاصى در ميان مردم برخوردار بود .
تأليفات زير كه حاصل تلاش شبانهروزى اين عالم فرزانه محسوب مىشود و