عبادت در آخر شب
علامه سيد على اصغر علوى فرزند كوچك آية اللّه قزوينى از زبان پدرش براى نگارنده نقل فرمود :
در سن دوازدهسالگى بود كه پدرم سيد ابو تراب بدرود حيات گفت ، دو برادر خودم از مادر جدا بودند و نمىخواستم به آنان پناه ببرم و نمىدانستم چه كارى بايد كرد و به چه كسى بايد پناه برد ؟ بعد از تفكر و انديشيدن به اين راه رسيدم كه فقط و هميشه به خداوند متعال پناه بايد برد . آنگاه مناسبترين وقت عبادت شب فهميدم ، و از همهء ساعات شب بهتر ، آخر شب دانستم . به همين خاطر از آن ايام تا آخر زندگى تمام خواستههايم را در آن ساعات از خداوند متعال خواستم .
آقاى علوى دربارهء همدورهاىهاى پدرش مىفرمايند : سه نفر صيغهء اخوت بسته بودند و تا آخر حيات علاقهء خاصى به هم داشتند كه عبارت بودند از حضرات آيات : حاج آقا حسين طباطبايى قمى و حاج آقا حسين طباطبايى بروجردى و پدر بزرگوارم .
اينان همدوره و همدرس در بحث آخوند خراسانى بودند . روابط پدرم با آية اللّه بروجردى هم در نجف اشرف و هم در بروجرد بسيار صميمى و عميق بود .
- منابع
1 - آثار الحجة 1 / 219 .
2 - آينهء دانشوران 181 .
3 - الاجازة الكبيرة 152 .
4 - المسلسلات فى الإجازات 2 / 162 .
5 - گنجينهء دانشمندان 60 / 146 .
6 - نقباء البشر 1 / 192 .
7 - يادداشتى از كوچكترين فرزند مترجمله ( تولدش را در منزلى بين مكه معظمه و مدينهء طيبه نوشته است ) .