2 - تفسير سورهء يوسف عليه السّلام .
فقهى در 5 / آذر / 1361 ش درگذشت ، و در قبرستان ابو حسين قم در خاك آرميد .
ميرزا محمود قمى « مدرس كهكى » ( 1270 - 1346 ق )
حاج ميرزا محمود مدرس ( نام اصلى او عباس بود ) كهكى قمى متخلص به ( رضوان ) ، در سال 1270 ق در « كهك » قم ديده به جهان گشود . پس از آموختن مقدمات به قم مهاجرت كرد ، و از محضر بزرگان بهرهمند گرديد . سپس عازم تهران شده ، و معقول را از محضر حكيم الهى : آقا محمّد رضا قمشهاى ( صهبا ) و آقا على مدرس و فقه و اصول را از محضر ميرزا محمّد حسن آشتيانى و ميرزا ابو القاسم كلانترى تهرانى شيخ عبد الرحيم نهاوندى به مدت 5 سال استفاده نمود ، سپس به تدريس در همين رشته در مدرسهء صدر پرداخت .
استاد مدرس گيلانى در تذكرةالحكماى خطى خود زندگينامهء ايشان را نوشته و در آن اضافه نموده است كه : كان مع فضله حاد المزاج ، لا يخلو من خشونة الطبع ، و قد عاش مجردا و كان شاعرا فصيحا .
يعنى : با همهء فضل و دانشى كه داشت كمى تندخو بوده ، و همسرى اختيار نكرده ، و طبع شعر نيز داشته است .
جناب آقاى منوچهر صدوقى ( سها ) در تاريخ حكما و عرفاى خود پس از ذكر مطالب فوق چنين بيان مىدارد :
ايشان در مدرسهء صدر و نيز مدرسهء مروى اقامت داشته ، و به تدريس معارف الهى اشتغال نموده ، و جزو شاگردان آقا على مدرس و سيد ابو الحسن جلوهء اصفهانى بوده است .
از آثار او :
1 - حاشيه بر منظومهء سبزوارى .