در تاريخ روز چهارشنبه 10 / رمضان / 1416 ق بعد از افطار در منزل ايشان حضور پيدا كرده و از زبان مباركشان احوالات مرحوم پدرشان و بعدا به خواهش مكرر اين جانب گوشهاى از زندگانى خود بيان فرمودند ، و پس از ارتحال ايشان بود كه توانستم فهرست كامل آثار قلمى و اجازات علمى ايشان را بدست بياورم .
بههرحال شرح حال مذكور به شرح زير است :
تحصيل در حوزهء نجف اشرف
ايشان دورهء مقدماتى را در زادگاهش آموخت و سپس همراه پدر خود در سن 18 سالگى به حوزهء كهن نجف اشرف رهسپار شد و سطح را نزد آيات : ميرزا باقر زنجانى و سيد ابو القاسم خوئى به انجام رسانيد و دروس عالى حوزه را از محضر آيات : شيخ ضياء الدّين عراقى ( مدت كوتاهى ) ، سيد ابو الحسن اصفهانى ( در فقه ) ، شيخ محمّد على كاظمى خراسانى ، ميرزا باقر زنجانى و سيد ابو القاسم خوئى استفادهء شايان فقها و اصولا نمود . آنگاه خود به تدريس متون كتب درسى و سطح اشتغال ورزيد و عدهاى را از فضلا و طلاب هند و پاكستان تربيت كرد . البتّه دروس خارج را با آيتاللّه شيخ احمد رضوانى زنجانى مباحثه مىكرد و اين دو بزرگوار تا آخر با يكديگر دوستى صميمى داشتند .
ايشان سفرهايى متعدد به كويت و حيدرآباد داشت و در آنجا مورد توجه عامهء مرحوم قرار گرفت و مشغول وظايف دينى خود شد .
هجرت به قم
در سال 1412 ق در پى قيام مردمى عليه رژيم حاكم بعث و شكست عملى آن قيام توسط آمريكايىها ، او و ساير فرزندانش ابتدا به عربستان سعودى - شهر رفحه - رفت و از آنجا به ايران مهاجرت و در قم سكونت اختيار نمودند و چنانكه قبلا ذكر