نشائى اشتغال داشت .
در سال 1365 ق ( برابر با 1325 ش ) به حوزهء علميهء قم ملحق شد و دروس سطح را نزد : شيخ محمّد تقى امينى املشى ، شيخ جواد افتخارى گلپايگانى و شيخ عبد الحسين فقيهى گيلانى ( عموى خود ) به پايان رساند . دروس خارج را هم از محضر آيات : سيد حسين طباطبائى بروجردى ، سيد محمّد تقى خوانسارى و شيخ عبد النبى عراقى استفاده نمود .
سپس به مشاغل فرهنگى روى آورد و رسما به خدمت وزارت فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد . پس از 24 سال خدمت و انجاموظيفه در اسفند / 1360 ش به افتخار بازنشستگى نايل گشت . سالها هم سردفتر ازدواج در خيابان باجك برعهده داشت . از جمله مشاغل و خدمات او مىتوان به : رياست دبيرستان محمّديهء قم ، مسئوليت نشريات ادارهء آموزش و پرورش و نيز مسئوليت امور طلاب دينى از طرف مراجع وقت ، اشاره كرد .
فقيهى از حضرات آيات : سيد صدر الدّين صدر ، سيد محمّد تقى خوانسارى ، شيخ عبد النبى عراقى ، شيخ عباس على شاهرودى و شيخ آقا بزرگ تهرانى ، مفتخر به اجازات گرديد .
از آثار او
1 - زنان بزرگ اسلام .
2 - غروب آفتاب در كربلا ، در چهار جلد .
3 - ناخداى كشتى رستگارى ( يا امام على بن ابى طالب عليه السّلام ) .
4 - هزار لغت « گيلانى » .
- منبع
1 - شرح حال فوق در عصر روز جمعه 25 / فروردين / 1374 ش در منزل ايشان در قم و از زبان خودش يادداشت گرديد .