پيرى را مىگذراند ، شاگردان به او خدمت مىكردند ، به همين خاطر مرحوم اردبيلى مدت شش ماه ملتزم خدمت اين استاد بود .
در سال 1336 ق به اردبيل بازگشت و همان وقت پدرش رحلت فرمود ، و به وعظ و ارشاد اهتمام ورزيد .
هجرت به نجف اشرف
سرانجام ، اردبيلى به حوزهء علميهء نجف اشرف در سال 1343 ق عزيمت مىنمايد و در جوار بارگاه علوى مدت 28 سال مشغول تحصيل فقه و اصول مىگردد . اساتيد اين دوره عبارت بودند از حضرات آيات : شيخ عبد اللّه مامقانى ، ميرزا محمّد حسين نائينى ، شيخ ضياء الدّين عراقى و سيد ابو الحسن اصفهانى .
ايشان در آن سامان به تدريس متون كتب درسى و علوم هيئت و رياضى شد و شاگردان بسيارى تحويل داد .
در سال 1371 ق نجف را بهسوى ايران ترك گفت و مدت پنج سال در قم توقف كرد و به تدريس و هدايت اشتغال داشت . سرانجام در سال 1376 ق به زادگاهش بازگشت و تا آخر عمر همانجا زيست .
از آثار او
1 - إيماءات فى معرفة التقويم ( در تقويم و نجوم ) ، در اصفهان تأليف كرده است .
2 - أين الهيئة و الاسلام فى نقد كتاب الهيئة و الاسلام ( اثر شهرستانى ) .
3 - تقريرات دروس الاصفهانى .
4 - تقريرات دروس العراقى .
5 - تقريرات دروس النائينى .
6 - حويشة الكفاية ( حاشية على كفاية الاصول ) .
7 - كالشرح للصمدية ، فى النحو ، در اصفهان تأليف نموده است .
علامه ظاهرى سرانجام در روز پنجشنبه 26 / شعبان / 1384 ق مطابق با 10 /