زهّاد عصر خود ، بسيار متواضع ، مؤدّب ، در كسب دانش و فضيلت بسيار كوشا ، در ترويج مكتب تشيّع پرتلاش ، در خدمت به خلق و رفع مشكلات مردم سعى وافر داشت . او پس از يكعمر ارشاد ، موعظه و دفاع از حريم حق ، در شوال 1366 ق در اصفهان درگذشت و در تكيهء مرحوم سيّد ترك به خاك سپرده شد .
تحصيلات
آيتاللّه كلباسى مقدمات و سطوح متوسطه را در زادگاه خود در محضر اساتيد بزرگوارى چون ميرزا محمّد حسن قاضى عسكر فراگرفت ، آثار نبوغ در همان اوان در پيشانى او هويدا بود . تا جايى كه پيش از مهاجرت به نجف اشرف ، در ايامى كه هنوز بيش از 17 بهار از عمر شريفش نگذشته بود ، شرح زيبائى بر كتاب « باب حادى عشر » به صورت شرح مزجى تأليف نمود .
مهاجرت به نجف
از سال 1340 ق براى تكميل معلومات خود به كهنترين آكادمى بزرگ جهان تشيع ، حوزهء علميهء نجف اشرف رهسپار شد و از خرمن اساتيد بزرگ آن روز خوشهچينى نمود ، با كولهبارى از دانش و تقوا و فضيلت به زادگاه خود بازگشت .
در اصفهان نيز لحظهاى از كسب دانش نياسود و از محضر اساتيدى چون سيد صادق خاتونآبادى استفاده نمود .
در جوار خانهء خدا
در سال 1366 ق مقدمات تشرّف به حرمين شريفين فراهم شد ، آيتاللّه كلباسى به سرزمين وحى تشرّف يافت ، فريضهء حج را به جاى آورد و بيش از يك سال در حرمين شريفين مجاورت نمود ، در اين مدت علاوه بر عبادت و زيارت حرم مطهر نبوى و ائمّهء بقيع عليهم السّلام از كتابخانههاى آن ديار ، به ويژه كتابخانهء « عارف