برسى ، و كفايه را خدمت آيتاللّه ميرزا احمد كفائى ، و منظومه را از سيد ابو القاسم حكيم الهى ، و اسفار و شواهد الربوبية را نزد حكيم متأله سيد آقا بزرگ شهيدى ، و مقدارى از خارج را خدمت آيتاللّه ميرزا محمّد آقازاده خراسانى ، و در اين خلال نجوم و هيئت و هندسه را نزد مدرس آستان مبارك حاج غلامحسين زرگر ( شاگرد حاج فاضل ) ، و ادعيه و اوراد و اذكار و رياضات و مجاهدات را نزد شيخ حسنعلى اصفهانى « نخودكى » آموخته است .
وى در غائلهء مسجد گوهرشاد در سال 1354 ق ، بعد از چهل روز در ميان كوهها با لباس مبدل بهطور غير رسمى به تهران رفت و از آنجا به كرمانشاه و بعد از دو ماه توقف از راه غير رسمى به عتبات عاليات خود را رساند ، و اساتيد مختلفى را درك و قريب ده سال در مدرسهء يزدى « صاحب عروه » اشتغال به تحصيل داشت ، و نزديك يك سالى از ميرزا محمّد حسين نائينى و مدت شش سال از شيخ موسى خوانسارى « صاحب منية الطالب » ، و نيز از سيد جمال الدّين گلپايگانى و نيز شيخ محمّد كاظم شيرازى و شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى و از همه بيشتر شيخ ضياء الدّين عراقى ، و مدت دو سال از فقه سيد ابو الحسن اصفهانى استفاده نمود .
درس اخلاق را از استاد السالكين سيد على قاضى طباطبائى مدت دوازده سال بهرهمند شد و قريب سه سال در اواخر اقامت نجف اشرف در مسجد سهله و مسجد كوفه به سر برده است .
ايشان پس از بيست سال توقف با تصديق و كسب اجازهء اجتهاد به ايران
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1574
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٥٧٤