كرد ، و از محضر آيتاللّه ملا محمّد كاظم خراسانى استفاده نمود و يكى از شاگردان قديمى او به شمار آمد ، آنگاه به زادگاه خود بازگشت و منشأ خدمات و مراجعات شرعيه و حل و فصل امور شد ، و به امر تدريس نيز اشتغال داشت .
وى پس از چند سال اقامت در « گوگد » به حوزهء علميهء اراك رفت و آنجا سكونت اختيار نمود و امر تدريس را ادامه داد ، و در اواخر عمر به تدريس خارج فقه و اصول پرداخت .
متأسفانه در سالهاى آخر عمر ، بينايى خود را از دست داد ولى امر تدريس را رها ننمود ، و در مدرسهء آقا ضيا نماز جماعت داشت .
از آثار او
1 - حاشية على الرسائل .
2 - حاشية على كفاية الاصول .
درگذشت
نامبرده سرانجام پس از عمرى تدريس و خدمت در سال 1353 ق مطابق با آبان / 1313 ش در اراك چشم از جهان فروبست ، و جنازهاش به قم حمل و در يكى از اطاقهاى قبرستان حاج شيخ به خاك سپرده شد .
علامه حاج آقا بزرگ تهرانى ، سال مرگ ايشان را در سال 1352 ق نوشته ، كه ظاهرا اشتباه است .
فرزندان و نوادگان او امروزه به لقب « معراجى » شهرت دارند .
- منابع
1 - الاجازة الكبيرة 543 .
2 - الذريعة 6 / 187 .
3 - المصلح المجاهد « الشيخ محمّد كاظم الخراسانى » 124 .