ابو الحسن مشكينى و سيد ابو الحسن اصفهانى زانوى ادب به زمين زد از سرچشمهء علم آنان توشهها برگرفت . همچنين در همان زمان اسفار اربعه را از علامهء حكيم سيد حسين بادكوبهاى و علامهء بزرگوار ميرزا احمد آشتيانى ، و شرح منظومه را از آيتاللّه شيخ مرتضى طالقانى فراگرفت و اينهمه ، بيست و سه سال به درازا كشيد .
وى در نجف اشرف علاوه بر تحصيل ، سالها به تدريس سطوح عاليه پرداخت ، و در سال 1368 ق ( 1328 ش ) بود كه به تهران آمد و به امامت جماعت ( در مسجد جامع ) ، تدريس كفايه و مكاسب ، وعظ و ارشاد ، راهنمايى مردمان و تربيت شاگردان و دستگيرى از نيازمندان پرداخت . فقيد سعيد در پيش برد نهضت اسلامى شركت فعّال داشت ، و بارها به دليل سخنرانىهايش رنج زندان و تبعيد را به جان خريد و از مبارزات خويش دمى نياسود .
ايشان بسيار متواضع ، سادهزيست و قانع و مهربان و صميمى بود . اخلاص نيت و توكّل بر خداوند در كارهايش مشهود بود و هرآنچه را كه به دستش مىرسيد ، به ديگران مىبخشيد . ساعتى پيش از فجر از خواب برمىخواست و تا پس از طلوع صبح به خواندن قرآن و ادعيه مىپرداخت ، و اين كار را به هنگام عصر تا غروب هم تكرار مىكرد . از غالب اساتيد خويش همچون : سيد ابو الحسن اصفهانى ، ميرزا محمّد حسين نائينى و شيخ ضياء الدّين عراقى اجازهء اجتهاد داشت و تقريرات درس آنان را نگاشته بود ، كه به شرح زير است :
1 - تقريرات درس اصول عراقى ( دو دوره كامل ) .
2 - تقريرات درس اصول غروى اصفهانى .
3 - تقريرات درس اصول مشكينى .
4 - تقريرات درس فقه اصفهانى .
5 - تقريرات درس فقه مشكينى .
6 - تقريرات درس نائينى .
سرانجام آن خدمتگذار راستين دين ، پس از پشتسر نهادن يك بيمارى
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1219
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٢١٩