نامبرده پس از سالهاى متمادى و رنج بردن از فلج شدن بدن خويش و صبر و شكيبائى سرانجام در روز چهارشنبه 12 / ذىالحجه / 1392 ق مطابق با 27 / دى / 1351 ش در قم بدرود حيات گفت و در ابتداى قبرستان ابو حسين به خاك سپرده شد .
- منابع
1 - آينهء دانشوران 95 .
2 - تذكرة الحكماء ( از مدرس گيلانى - خطى ) .
شيخ على نحوى رامسرى ( - ح 1320 ق )
ملا على فرزند عبد الرزاق و نوهء محمّد قاسم نحوى .
وى در رامسر متولد گرديد ، و مقدمات را در مدارس علميهء آن شهر فراگرفت سپس عازم نجف اشرف شد ، و در آنجا مدارج عاليه را طى نمود ، و به موطن خود بازگشت .
در رامسر در مدرسهء آخوند محله و در مدرسهء ميدان به تدريس اشتغال داشت .
اكثر مرافعات را به دو مراجعه مىكردند ، او در نهايت احتياط حكم را صادر مىنمود .
گاهى در مقابل اينگونه زحمات هديهاى به او مىدادند ، اما نامبرده امتناع مىنمود و از كشاورزى ارتزاق مىكرد .
وى اوقات فراغت را به عبادت مىگذرانيد ، و هفت سفر پياده به زيارت حضرت سيد الشهداء عليه السّلام به كربلا مشرف گرديد ، كه در سفر آخر در همان راه وفات كرد .
در يكى از سالها سيل عظيمى محلات مجاور رودخانهء « صفارود » را تهديد به خرابى مىكرد ، و نامبرده در كنار رودخانه مقدارى از تربت حضرت سيد الشهداء عليه السّلام زير خاك قرار داد . بلافاصله ، سيل مسير خود را تغيير داد و ابدا آسيبى به آن محلها