عشق به خدا و قرآن
بزرگترين ويژگى اخلاقى مرحوم آيتاللّه مولانا حبّ الهى او بود . او مانند واصلان راه كمال وجودش لبريز از عشق به حضرت احديت بود . تجلى اين عشق الهى را ما در آثار او به خوبى مىبينيم .
هركس كه به مقدمه كتابهاى او رجوع كند ، مشاهده مىكند كه او با نام خدا و مناجات او سخن را آغاز مىنمايد . در بسيارى از موارد هم با نيايشهاى معصومين عليهم السّلام سخن را آغاز مىكند .
بنام پاك يزدان مىكنم باز * در صندوق طبعم را در آغاز
سپاس بىعدد مر آن خدا را * زمين و آسمان را اوست دارا
به هر چيزى قدير است و تواناست * به هر سرّى نهان آگاه و داناست
درود بىعدد بر آن كسى باد * جهان علم با او گشت آباد
به دامادش على مير هدايت * سلام بىشمار و بىنهايت
سلام از ما به هريك از امامان * اولو الامر و خداوندان فرمان
سماوات و زمين تا هست قائم * به دشمنهاى ايشان لعن دائم
خدايا گر نباشد از تو يارى * رسد از ما بما هرگونه خوارى
ز ما سعى و هدايت از تو باشد * عمل از ما ، عنايت از تو باشد
نبودى از تو يا رب گر عنايت * ميسّر كى شدى ما را هدايت
فرستادى ز لطفت انبيا را * معين بر خلافت اوصيا را
نشان دادى طريق و راه جنت * به اين نعمت خدايا از تو منت
كرامت كن بما توفيق تقوى * عنايت كن بما اميد و پروا
فرزندانش :
1 - سيد ابو الحسن 2 - سيد ابو القاسم 3 - سيد ابو الفضل و دو دختر .