درسى آخوند خراسانى به شمار مىرفت ، و از اساتيد خود حاج شيخ محمّد بهارى همدانى ، و سيد مرتضى كشميرى در اخلاق بهرههاى فراوانى تحصيل نمودند .
ايشان در زهد و تقوا و ورع در عصر خود زبانزد خاص و عام بوده ، و در همدان و ملاير و اطراف آن به كرامات مشهور شده و در ايران و همچنين در خارج از ايران بهطور متفرق مقلدينى داشتهاند .
از آثار ايشان :
1 - حاشيه بر تبصرة المتعلمين .
2 - تقريرات درس آخوند خراسانى در اصول .
3 - تقريرات يزدى در فقه .
4 - شرح مشكلات ديوان سيد رضى .
5 - شرح حال خود .
6 - رسالهء عمليه حاشيه بر مجمع المسائل .
7 - كتابى در علم اخلاق و تهذيب نفس .
ايشان در ادبيات يد طولائى داشته كه از شرح ديوان سيد رضى كه به خط شيواى خود و نستعليق و شكسته معلوم مىشود ، و در انواع خط آنچنان مهارت داشته و خط مىنوشتهاند كه در اين عصر از عتائق به شمار مىرود .
فرزندانش :
1 - شيخ جلال ( احمد ) ساكن ملاير 2 - شيخ كمال الدّين ( ساكن ازندريان از توابع ملاير ) 3 - شيخ عظيم اللّه ( جمال الدّين ) ساكن ورامين 4 - شيخ ناصر الدّين لطيفى ( متولد 1319 ش در گنبد ) شاگرد شيخ نصرت اللّه بناروانى و ميرزا على مشكينى و سيد محمّد رضا گلپايگانى مىباشند . داراى تاليفاتى به نام رمز سعادت يا معارفى از اسلام ، الگوى حقپرستان ، خاطرات آيتاللّه گنبدى ( پدر خود ) ساكن قم