او در نيمهراه زندگى ، در سن 55 سالگى ، به علت كسالت ريوى ، در شب جمعه اوّل / آذرماه / 1364 هجرى شمسى برابر با ربيع الاوّل / 1406 هجرى قمرى در شهر قم چشم از جهان فروبست .
حدت ذهن و ذوق سرشار و بيان شيوا و رسا از ويژگيهاى بارز او بود . ذوق ادبى را از اجداد مادرى خود به ارث برده بود و در شعر طبى توانا و دستى قوى داشت .
قصيده و غزل را شيوا و شيرين مىسرود . در قصيده از اساتيد متقدم خراسان پيروى مىكرد و در غزل به سبك عراقى گرايش داشت . او در شعر « صفا » تخلص مىكرد .
اينك نمونهاى از شعر او :
زندگى
آب حيوان چند جويم از سراب زندگى * چون نجستم عمر و گم كردم حساب زندگى
منت از آب بقا با همتم سازش نداشت * تشنه جان دادن مرا خوشتر ز آب زندگى
موسم گل بىنصيب از فيض گلشن گشتهام * طاير بشكستهبالم در شباب زندگى
دفتر عمرم بجز غم ، برگ خرسندى نداشت * سربهسر خواندم من اوراق كتاب زندگى
همچون خضر تشنهلب سرگشته ماند هركه او * عمر جاويدان بجويد از سراب زندگى
خواب شبرو كى گران باشد ز بيم محتسب * چند بايد سرگران بودن بخواب زندگى
ساغر گيتى بجز غم نشئه ديگر نداشت * مىشود افزون خمارى از شراب زندگى
گوشهء عزلت گرفتم تا بياسايم ( صفا ) * رهرو افسرده حالم در شتاب زندگى
دكتر على كنى تهرانى ( - 1395 ق )
دكتر على فرزند عبد اللّه و نوهء شيخ محمّد فرزند آيتاللّه ملا على كنى تهرانى ، از اساتيد برجستهء دانشگاه تهران بود .
وى در تهران متولد شد .