كان موته ثلمة فى الاسلام .
وى داراى اجازاتى از آيات : سيد ابو الحسن اصفهانى ، سيد حسين طباطبائى بروجردى ، سيد محسن حكيم ، سيد روح اللّه خمينى و سيد ابو القاسم خوئى .
وى در روز جمعه اربعين حسينى / 1394 ق مطابق با 24 / اسفند / 1352 ش از دنيا رفته و در تشييع جنازهاش بسيارى از مردم قزوين از عموم طبقات شركت و حمل بقم نموده ، و در قبرستان ( حاج شيخ ) دفن نمودند .
داراى آثارى در مواعظ و اخلاق بودهاند كه تاكنون به چاپ نرسيده است .
از باقيات الصالحات ايشان است فرزند ارجمندش جناب حجة الاسلام و المسلمين آقاى سيد جواد علوى كه در رشتهء اسلاف و نياكان خود و بهجاى والد مبرورش در قزوين هماكنون به خدمات دينى اشتغال دارند .
در رثاء آن مرحوم اشعارى سروده شده كه ما يكى از آن را مىنگاريم :
فغان و آه كه از آسمان دانش و دين * غروب كرد درخشنده كوكب قزوين
فقيه كامل عامل شجاع و زاهد و راد * خجسته خوى و شمايل نكوى و ماه جبين
سليل ساقى كوثر كه نسبتش « علوى » است * دعامة الشرع طود العلم حامى الدّين
ز رحلتش همهء مردم نشسته در غم و حزن * چو رفت طاير روحش بهسوى خلد برين
ز بوستان نياكان گلى ربود فلك * كه ارمغان برد آن را به خدمت شه دين
اگر نبود چنان پس به اربعين چون شد * روان او به جنان و تنش به زير زمين