هجرت به سامرا و نجف اشرف
در سن 12 سالگى همراه مادرش به سامرا هجرت كرد ، و آيتاللّه ميرزا محمّد حسن شيرازى اساتيدى توانا برايش معين فرمود ، و ساير دروسى را كه مىخواند حفظ مىكرد . و پس از فوت ميرزاى شيرازى ، در سال 1314 ق به نجف اشرف منتقل شد ، و از محضر آيات : ميرزا حسين نورى و سيد مرتضى كشميرى استفاده نمود و همواره ملازم آنان بود .
مراجعت به ايران
وى پس از انجام تحصيلات عالى خود در حدود سالهاى 1325 ق به ايران مراجعت و در اراك سكونت اختيار كرد ، و به خدمات دينى و وظايف الهى همت گماشت ، و پس از چند سالى از طرف آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى به شهر ملاير فرستاده شد ، و به اقامهء جماعت و وعظ و ارشاد و تدريس و تربيت طلّاب اشتغال ورزيد .
سجاياى ايشان
آيتاللّه سيد شهاب الدّين مرعشى دربارهاش مىنويسد : « اين سيد بزرگوار يكى از نوابغ زمان و اعاجيب دوران در سرعت انتقال و قوت حافظه و در كثرت محفوظاتش ضرب المثل بود . وى حافظ تمام قرآن كريم و صحيفه سجاديه و اشعار زيادى ، و ده هزار حديث مسند بهجز احاديث مرسل بود » .
او داراى اجازات زيادى بود ، كه از جمله آنها از حضرات آيات : ميرزا حسين نورى ، مير حامد حسين نقوى لكنهوى ، شيخ محمّد طه نجف تبريزى ، سيد مرتضى كشميرى ، شيخ الشريعهء اصفهانى ، حاج آقا رضا همدانى ، سيد عدنان غريفى خرمشهرى ، شيخ محمّد رضا معزى دزفولى ، سيد هبة الدّين شهرستانى ، سيد حسن صدر و سيد محمّد حسين مرعشى شهرستانى مىباشند .