خود يكى از مشاهير و معاريف محسوب مىشد . و در ساير نقاط ايران و حتى در عراق به خصوص در نجف اشرف جهت وعظ و ارشاد ، در مساجد و حسينيهها منبر مىرفت . و نظر به اينكه ايشان پس از وفات محمّد حسن پير مراغه ( محبوبعلى شاه ) به رياست ( سلسلهء كوثريه ) رسيد و خود را قطب بلامنازع مىدانست ، هنگام سفرش به عتبات عاليات بهويژه در نجف اشرف آيتاللّه ميرزا آقا اصطهباناتى منبر وى را تحريم نمود ، ولى در اثر كثرت تحريمها و تكفيرهاى صادره از طرف آيتاللّه اصطهباناتى اثر مطلوبى نداشت .
در كتاب بيوگرافى هزار درويش يا حديقة العرفاء اثر شيخ عبد الكريم مدرسى عالم ( معصومعلى شاه ) آمده است كه صدر عراقى خدمت 14 نفر از اولياء رسيدند كه نام آنان به شرح زير مىباشد :
1 - سيد محمّد جواد قاهانى ، مجتهد در نجف اشرف .
2 - ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى ، در قم .
3 - مشهدى محمّد حسن خياط ، در شهر رى .
4 - ميرزا محمّد تقى گركانى .
5 - سيد ابو تراب دربندى .
6 - سيد يحيى امامزاده قاسمى ، در شميران تهران .
7 - ميرزا حسن عارف تهرانى .
8 - شيخ عبد الرحيم نوهء صاحب الفصول .
9 - شيخ رجبعلى خياط .
10 - شيخ عبد الحسين ذو الرئاستين .
11 - سيد جمال الدّين گلپايگانى ، در نجف اشرف .
12 - شيخ مرتضى طالقانى ، در نجف اشرف .
13 - حسين همدانى ، در همدان .
14 - شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى ، در نجف اشرف .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 990
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٩٩٠