طباطبائى ( متوفّاى 1363 ق و مدفون در جوار حضرت عبد العظيم حسنى عليه السّلام ) نوهء دخترى آيتاللّه سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى ( صاحب العروة الوثقى ) و از شاگردان ايشان و مادرش فرزند آقا سيد احمد فرزند صاحب عروه بوده است .
آن مرحوم در اوان بلوغ پدرش را از دست داد ، اما با كوشش بسيار به تحصيل علم برخاست و نزد اساتيد بزرگ نجف اشرف به فراگيرى علوم دينى پرداخت .
ادبيات را نزد آيتاللّه سيد هاشم حسينى تهرانى ، و قوانين را در محضر مرحوم آيتاللّه سيد على علامه فانى اصفهانى ، و شرح منظومه را نزد آيتاللّه سيد عبد الاعلى سبزوارى ، و اسفار را در خدمت علامه شيخ صدرا بادكوبهاى و عقايد را نزد شيخ عبد الحسين امينى تبريزى فراگرفت .
نيز همزمان سطوح عاليه را در درسهاى علامه بزرگوار آيتاللّه شيخ عبد الحسين رشتى و علامه شيخ مجتبى لنكرانى ، و خارج فقه و اصول و تفسير را نزد حضرات آيات : سيد ابو القاسم خوئى ، ميرزا عبد الهادى شيرازى و شيخ حسين حلى آموخت . استاد فقيد در اين سالها و پس از آن با حضرات آيات : شيخ مجتبى لنكرانى و شيخ محمّد على غروى اردوبادى و بيش از همه با علامه كبير شيخ آقا بزرگ تهرانى و علامه شيخ عبد الحسين امينى ارتباط نزديك برقرار كرد ، و ساليان بسيار از محضر اين دو بزرگ مرد بهره برد ، و اين رابطهء تنگاتنگ 25 سال به طول انجاميد .
وى در اين سالها با روش تحقيق و زمينههاى پژوهش در رجال ، تراجم ، كتابشناسى ، حديث و تاريخ آشنا شد ، و بهترين همكارىها را با علامهء تهرانى و
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 944
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٩٤٤