مجتهد و نياكانش تا هفت پشت از علما و فقهاى بزرگ شيعه بودهاند .
ولادت و تحصيل
در سال 1269 ق در خاندانى علمى ، در شهر تبريز به دنيا آمد و تحصيلات ابتدائى را در همان شهر به پايان رساند و در سن 19 سالگى به سال ( 1288 ق ) به همراه برادر بزرگتر خود علامه حاج ميرزا محسن آقا مجتهد ، براى تكميل معلومات خود به نجف اشرف مسافرت كرد و مدت 24 سال در آنجا ماند و از محضر اعاظم و اساتيد آنجا از جمله بزرگان زير استفاده كرد و به درجه قدسيه اجتهاد نائل آمد و در همانجا به تدريس و تربيت طلاب پرداخت و آنان از نظريات صائب و عميق معظمله استفاده مىكردند .
اساتيد او
1 - سيد مهدى قزوينى حلى .
2 - سيد حسين كوهكمرى « ترك » .
3 - ميرزا محمّد حسن شيرازى .
4 - ملا محمّد فاضل ايروانى ( م 1306 م ) .
5 - ملا محمّد فاضل شربيانى .
6 - محمّد حسن مامقانى ( م 1313 ق ) .
7 - شيخ هادى تهرانى - صاحب ذخائر النبوة ( متوفّاى 1321 ق ) كه بيشتر تلمذ ايشان نزد وى بوده است و از آراء و نظريات استاد خويش طرفدارى كرده و آنها را تأييد مىنمود . مثلا در عدم بطلان روزه بوسيله شرب تتن ، از فتواى استادش پيروى كرده و به همان گونه فتوى داده و عمل مىكرد .
وى نيز مدتى در كربلا اقامت كرد و از محضر ملا حسين فاضل اردكانى و شيخ زين العابدين مازندرانى استفاده كرد .