شيخ محمّد حسن نجفى « صاحب جواهر الكلام » ( م 1198 - 1266 ق ) از مشاهير فقها و مراجع گرانقدر جهان تشيّع در قرن سيزدهم قمرى در نجف اشرف بود . شرح حال مفصّل ايشان در كتابهاى : روضات الجنات 2 / 304 ، ريحانة الأدب 3 / 357 ، الكرام البررة 1 / 310 ، ماضى النجف و حاضرها 2 / 108 ، مراقد المعارف 1 / 401 و . . . ، آمده است .
نسب نگارندهء كتاب افزون بر آنچه گذشت ، با خاندانهاى شريف و علمى از قبيل : آل وتوت حسينى ( حلّه - عراق ) ، آل منصورى ( بصره « قرنه » - عراق ) ، و آل بحر العلوم طباطبائى ( نجف اشرف - عراق ) ، پيوند و ارتباط نزديكى دارد .
ولادت و آغاز تحصيل
عبد الحسين ، در تاريخ شب 21 / ذىالحجه / 1389 ق برابر با 9 / اسفند / 1348 ش در شهر حلّه ( واقع در بين نجف اشرف و بغداد ) در خانوادهاى مؤمن و دانا ديده به جهان گشود .
او پس از سپرى نمودن دوران خردسالى ، به مدارس جديد راه يافت و تا مرحلهء راهنمايى در آن ديار خواند . در اثر تعلق خالهء ايشان به اين نوجوان ، تعطيلات را نزد ايشان در نجف اشرف به پايان مىبرد .
مؤلّف بر سر مزار مادر
هجرت به ايران
در تابستان / 1361 ش همراه با ساير افراد خانواده به مدت سه ماه در زندان شهرهاى : حلّه ، كربلا و بغداد گذراند ، و سرانجام در 14 / محرم / 1403 ق برابر با 10 / آبان / 1361 ش از مرز سرپلذهاب -