سال 1331 ق رهسپار حوزهء علميهء تبريز گشت . و مدت پنج سال در آن مركز علمى و روحانى ادامهء تحصيل داد ، و از محضر اساتيد بزرگ از جمله : آيتاللّه ميرزا خليل مجتهد تبريزى استفادهء شايان برد . و چون از روحيهء اجتماعى خوبى برخوردار بود ، وقتى احساس كرد به وجود وى در منطقه و زادگاه خود نياز است ، بىدرنگ در سال 1336 ق به روستاى خويش بازگشت و از سنگر تبليغ و ارشادى كه پدر آن را بنيان نهاده بود حراست نمود ، و بلكه آن را توسعه داد . در همين سال بود كه پدر مهربان و تلاشگر خود را از دست داد ، ولى همچنان استوار بر ايفاى مسئوليتهاى خود اهتمام ورزيد . در منطقهء « اوچتپه » و حومه از احترام خاصى برخوردار بود . خانها و افراد شرور از برخوردهاى صريح و ظلمستيزى وى در هراس و اضطراب بسر مىبردند ، و جرأت حركتى را به خود نمىدادند . صراحت و قاطعيت و در عين حال آسانگيرى وى نسبت به تودهء مردم زبانزد همه بود ، و در خانهاش پيوسته به روى مردم باز بود . اهتمام و علاقهء بيش از حد به مجالس عزا و عزادارى يكى ديگر از خصوصيات اخلاقى وى بود .
ملا حسين على احمدى در اواخر دوران زندگى پربركت خويش به شهر ميانه هجرت كرد و پس از مدت كوتاهى در حدود سال 1351 ش چشم از اين دنياى ناپايدار فروبست . پيكر پاكش به شهر مقدس قم منتقل گرديد و در قبرستان « وادى السلام » به خاك سپرده شد .
منبع
1 - سيماى ميانه 208 .
شيخ حسينعلى طوبائى شيرازى ( 1330 - 1408 ق )
حاج شيخ حسينعلى فرزند عبد الرضا طوبائى شيرازى ، از فضلا و اساتيد حوزه بود .
وى در سال 1330 ق در شيراز متولد گرديد .