در حوزهء علميهء قم
ايشان مقدمات را در زادگاه خود آموخت ، و در سن نوجوانى به قم رهسپار شد ، و سطوح را نزد آيتاللّه آخوند ملا على همدانى ( معصومى ) به انجام رسانيد .
سپس دروس خارج را ابتدا از محضر آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى استفاده نمود ، آنگاه در دروس حضرات آيات : سيد محمّد حجت كوهكمرى ، سيد محمّد تقى خوانسارى و سيد حسين طباطبائى بروجردى شركت جست .
وى در « پائينشهر » قم سكونت داشت ، و در مسجد رضائيه - واقع در خيابان آذر - به اقامهء جماعت و ارشاد و نيز به تدريس متون كتب درسى مشغول بود ، و در ماههاى مبارك رمضان به « شهريار » تهران مىرفت و به انجام وظايف دينى و تبليغى مىپرداخت .
از آثار او
1 - حاشية على وسيلة النجاة ( از اصفهانى ) .
درگذشت و اعقاب
ايشان در روز سهشنبه 15 / شوال / 1400 ق مطابق با 4 / شهريور / 1359 ش در اثر سكتهء قلبى و در پى ابتلاى به بيمارى قند در حدود 75 سالگى در بيمارستان آيتاللّه گلپايگانى قم درگذشت ، و جسدش پس از تشييع در صحن امامزاده موسى مبرقع عليه السّلام - واقع در خيابان آذر - به خاك سپرده شد .
فرزندانش كه همهء آنان در كسوت روحانيت و به وظايف دينى از قبيل وعظ و ارشاد و اقامهء جماعت اشتغال دارند ، عبارتند از حضرات آقايان : 1 - سيد محمّد 2 - سيد على 3 - سيد كاظم 4 - سيد احمد 5 - سيد محمود 6 - سيد رضا .
منابع
1 - آينهء دانشوران 397 .
2 - اطلاعات متفرقه .
3 - گنجينهء دانشمندان 2 / 258 .