است كه از طرف ناصر الدّين شاه قاجار به « حسام الاسلام » ملقب گرديد .
شيخ حسن در سال 1265 ق در شهر رشت ديده به جهان گشود .
تحصيلات عالى
او مقدمات را در زادگاهش آموخت و سطح را در قم و تهران به انجام رساند . سپس به عتبات عاليات هجرت نمود و در كربلا از محضر آيتاللّه شيخ حسين فاضل اردكانى ، و در نجف اشرف از محضر آيات : ميرزا حبيب اللّه رشتى و ملا محمّد كاظم خراسانى و شيخ محمّد على مدرس چهاردهى استفادههاى فقهى و اصولى برد ، و پس از چند سال اقامت به وطن خويش مراجعت نمود ، و به ارشاد و تبليغ همت گماشت .
ايشان در نخستين دورهء مجلس شوراى ملى ( 1285 ش مطابق با 1324 ق ) از طرف مردم رشت انتخاب و روانهء تهران شد ، و در نهضت مشروطيت ( 1326 ق ) همراه با ساير نمايندگان مجلس هنگام به توپ بستن آن ، از آزادى و آزادىخواهى دفاع نمود .
شخصيت علمى و اجتماعى
دربارهء علم و دانش اين شخصيت برجسته ، ابراهيم فخرائى چنين مىنويسد :
دانشمندى كه قدرت بيان و برندگى كلامش حقيقتا كار شمشير مىنمود . به تفسير آيات قرآن احاطه و تسلط داشت ، و در دانش اسلامى كمنظير بود . در ايام رمضان در مسجد « آفخرا » ى رشت وعظ مىنمود ، و مستمعين را به حقايق اسلامى آگاه مىساخت .
ملائى بود درويش مسلك و از مشايخ سلسلهء ذهبى ، قناعت پيشه و متوكل كه هيچگاه از وضع موجودش شكايت نمىكرد . در دورهء اول مشروطيت ايران از « رشت » به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب گرديد . مردى خوشمحضر و طنزگو بود ، كه گفتارهايش را با تمثيلات و حكايات شيرين چاشنى مىساخت . در پيشآمد انتقال سلطنت از خاندان قاجار به پهلوى از او خواستند در ميتينگ عمومى رشت سخنرانى كند ، او چنان ماهرانه اداى مطلب نمود كه همه مستمعين