آثار قلمى ايشان به شرح زير است :
1 - ديوان حسنى ( كه اولين قصيدهء آن در رثاى فرزندش علامه شيخ محمّد على آيتى است ) .
2 - كتاب الهادى فى الثواب و العقاب من الاعمال ، در حدود 400 صفحه است .
3 - مفتاح الجنة فى أحاديث المعصومين عليهم السّلام و علمهم و فضائلهم .
4 - منتخبات الحسنى فى البلاغة ( گزيدهاى از كتاب حدائق السحر از رشيد وطواط مىباشد ) .
5 - منتخبات من الكتب ، فى علم الاخلاق و معرفة النفس و مستطرف من مجموعة أبى ورّام .
ساير آثار فوق خطى مىباشند و نزد فرزندش علامه شيخ ابو محمّد آيتى رؤيت گرديد .
نامبرده در سال 1380 ق در حدود 90 سالگى در بروجرد درگذشت و جسدش به قم حمل و در اطاق آيتاللّه غروى بروجردى در قبرستان حاج شيخ به خاك سپرده شد .
فرزندانش
1 - علامه شيخ محمّد على آيتى .
2 - حاج شيخ ابو محمّد آيتى متخلص به « رقيب » ، از دانشمندان و فضلاى معاصر مقيم در تهران .
وى در 29 / ربيعالثّانى / 1327 ق در بروجرد متولد گرديد .
پس از نشو و نما ، مقدمات علوم دينى را نزد پدر خود و علامه شيخ محمّد غروى بروجردى ( عموزاده خود ) آموخت . آنگاه در حدود سال 1341 ق به قم مهاجرت كرد و سطوح را تلمذ كرد . از جمله اساتيد اين دوره آيتاللّه سيد مهدى