آيتاللّه شيخ فاضل لنكرانى « مقيم كاظمين » استفاده نمود ، و به ترويج مذهب و پرورش جوانان و تدريس همت گماشت . در سال 1398 ق در پى فشارهاى دولت عراق به ايران مهاجرت كرد و در قم سكونت اختيار نمود .
از آثار او :
1 - شرح البهجة المرضية ( سيوطى ) .
2 - شرح تبصرة المتعلمين .
سرانجام عصر روز شنبه 27 / ربيعالاوّل / 1410 ق مطابق با 6 / آبان / 1368 ش به سن 81 سالگى در يكى از بيمارستانهاى تهران درگذشت ، و جسدش عصر روز يكشنبه در قم تشييع و در صحن حضرت معصومه عليها السّلام به خاك سپرده شد .
فرزندانش :
1 - علامه شيخ نور الدّين واعظى .
2 - علامه شيخ شمس الدّين .
خاطرات
« نگارنده » اواخر عمر مترجم له را درك نمودم ، مردى بسيار متين سنگين و موقر بود ، گاهى اوقات به منزل دوستان و علماء مىرفت . بههمينجهت نخستينبار ايشان را در منزل آيتاللّه سيد محمّد شاهرودى ( دام ظله ) زيارت كردم . يكمرتبه هم همراه عدهاى از اهالى كاظمين در روز عيد قربان به زيارتشان شتافتم ، و با كهولت سن كه بر بدنش حاكم بود از همه شخصا پذيرائى نمود . و در همان سال موفق شدم كه در مجلس روضهاى كه در ماه محرم الحرام منعقد مىساخت شركت نمايم ، و در سالهاى بعد هم شركت جستم .
مردى با حقيقت و صفا بود ، قدى خميده و محاسنى سفيد و قيافهء گيرائى