سيّد جمال الدّين خوئى ( 1337 - 1404 ق )
سيد جمال الدّين فرزند آيتاللّه سيد ابو القاسم و نوهء علامه سيد على اكبر موسوى خوئى ، از فضلاى معاصر بود . وى در سال 1337 ق در نجف اشرف متولد گرديد .
در حوزهء نجف اشرف
وى پس از طى مقدمات ، سطوح را نزد آيات : پدر خود ، ميرزا باقر زنجانى و ميرزا احمد اهرى تلمذ كرد . دروس خارج را از محضر آيات : پدر خود و ميرزا باقر زنجانى ( به مدت دو سال ) بهرهمند شد ، و به امور مرجعيت و شئون بيت پدر خود و گاهى تدريس متون كتب درسى اشتغال داشت . در ضمن ايشان شرح منظومه را نزد آيتاللّه سيد محمّد جواد طباطبائى تبريزى ، و قسمتى از اسفار را نزد علامه شيخ صدرا بادكوبهاى آموخت .
نامبرده در پى فشارهاى دولت عراق به سوريه مهاجرت كرد و در دمشق سكونت اختيار نمود ، و به خدمات فرهنگى و اجتماعى اشتغال ورزيد ، و در آخرين سفر خود به ايران بيمارىاش شدت پيدا كرد و روانهء يكى از بيمارستانهاى تهران گرديد .
از آثار او
1 - بررسى انجيل .
2 - بررسى تورات .
3 - تاريخ اديان جهان .
4 - تقريرات اصولى پدر خود .
5 - تلخيص نهج الحق ( از علامه حلّى ) .
6 - ديوان شعر .
7 - شرح بخشى از منظومه ( از سبزوارى ) .