ت
ميرزا تقى تفرشى « دانش » ( 1288 - 1367 ق )
ميرزا تقى فرزند حسين وزير تفرشى ، ملقب به « ضياء لشكر » و « مستشار اعظم » و معروف به « حكيم سورى » و متخلص به « دانش » ، از فضلا و ادباى معروف متأخر بود .
وى در سال 1288 ق در تفرش واقع در استان مركزى ديده به جهان گشود .
دانش ادبيات عرب و فارسى را نزد ملا عبد المحمّد يزدى و ميرزا على محمّد آموخت سپس نزد ميرزا يوسف مستوفى الممالك در تهران به منشىگرى پرداخت .
سپس به خدمت ميرزا محمود ناصر الملك درآمد و سرانجام در سلك دبيران ميرزا على اصغر امين السلطان ( اتابك اعظم ) محسوب گرديد .
ميرزا محمّد على قاجار او را به تهران برد و به دستور مظفر الدّين شاه قاجار قانون اساسى ايران را نوشت . سپس همراه آقابالا خان سردار افخم به رشت رهسپار شد و نايب الحكومه گرديد و پس از قتل همين سردار به تهران گريخت . در سال 1327 ق با سهام الدوله به شيراز عزيمت كرد و كفيل عدليه شد . او در پى استقرار مشروطيت خانهنشين شد .