شيخ بهاء الدّين نورى ( 1303 - 1405 ق )
حاج شيخ بهاء الدّين فرزند آيتاللّه شيخ عبد النبى نورى ، از دانشمندان و مشاهير پايتخت بود .
وى در سال 1303 ق در نجف اشرف ديده به جهان گشود .
پدرش شيخ عبد النبى نورى از فقها و اساتيد بنام تهران بود . او در سامرا از شاگردان آيتاللّه ميرزا محمّد حسن شيرازى به شمار مىرفت و در تهران از مراجع و اساتيد گرانقدر بود و در 20 / محرم / 1344 ق در شميران تهران درگذشت و پيكرش به شهر رى حمل و در جوار سيد الكريم ، حرم حضرت عبد العظيم حسنى عليه السّلام به خاك سپرده شد . جهت تفصيل بيشتر به نقباء البشر 3 / 1242 و اختران فروزان رى و تهران 105 رجوع شود .
شيخ بهاء الدّين نورى در سن كودكى همراه پدر خود به تهران رفت و پس از سپرى كردن مقدمات ، دروس سطح را نزد پدر خود تلمذ كرد ، سپس در سن جوانى به نجف اشرف رهسپار شد و دروس عالى فقه و اصول را از محضر آيات : آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى ، سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى و شيخ الشريعهء اصفهانى استفاده نمود و پس از سالهاى متمادى ، در سال 1340 ق به تهران مراجعت كرد و در جاى پدر خود در مسجد پيرهزن واقع شيخ عبد النبى نورى