وى در سال 1309 ق مطابق با 1270 ش در كيوى ( واقع در بين اردبيل و خلخال ) ديده به جهان گشود . پدران ايشان با علامه سيد عبد الكريم موسوى اردبيلى يكى بوده و اصالتا اهل اردوباد آذربايجان شوروى مىباشند .
سيد اسماعيل پس از سپرى كردن مقدمات به اردبيل رفت و در آنجا برخى از سطوح را از محضر علامه شيخ عبد الظاهر اردبيلى فراگرفت سپس مدتى چند به نجف اشرف مهاجرت نمود و از بزرگان آن ديار بهرهمند گرديد . سرانجام به قم رفت و در آنجا تا آخر عمر زيست و از محضر آيات : حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ، سيد محمّد تقى خوانسارى ، سيد محمّد حجت كوهكمرى و سيد حسين طباطبائى بروجردى استفاده نمود و از محضر آنان مفتخر به دريافت اجازه گرديد .
نامبرده در راه خدمت و ارشاد خدمات شايانى نمود و همواره در ايام تبليغى به شهرهاى مختلف از آن جمله به ورامين و پيشوا و نقاط مختلف استانهاى تهران و قم عزيمت مىنمود و به وعظ و ارشاد مىپرداخت . وى مردى فاضل واعظ و متعظ و زاهد و عابد و بىآلايش و دائم الذكر بود .
فقيهى در اثر سكتهء مغزى در بيمارستان نجميه تهران بسترى گرديد ولى معالجه سودى نبخشيد و سرانجام در روز شنبه 28 / صفر / 1391 ق مطابق با 4 / ارديبهشت / 1350 ش در قم بدرود حيات گفت و پيكرش در قبرستان ابو حسين - مقبرة العلماء - به خاك سپرده شد . وى داماد علامه ميرزا على اكبر مجاهد تبريزى ( پدر آيتاللّه ميرزا محمّد مجاهدى ) و داراى فقط يك پسر و يك دختر شد . پسرش آقاى دكتر سيد محمّد فقيهى ( متولد 1329 ش در قم ) كه متخصص رشتهء داروشناسى و نيز استاد دانشگاه تهران است و دامادش حجة الاسلام آقاى سيد ابو الفضل سديدى خلخالى ( خواهرزادهء آيتاللّه سيد احمد زنجانى ) از فضلاى معاصر مىباشد و فعلا در كرج سكونت دارند .
منابع
1 - آثار الحجة 2 / 85 .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 418
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٤١٨