حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ، شيخ محمّد رضا اصفهانى « مسجد شاهى » ، سيد محمّد حجت كوهكمرى و سيد محمّد تقى خوانسارى كسب نمود و نيز پس از ورود آيتاللّه سيد حسين طباطبائى بروجردى به قم به حوزهء درس ايشان پيوست .
وى يكى از مدرسين نامى حوزه بود و ساير كتب فقهى و اصولى و علوم عقلى را تدريس مىفرمود و از اول تأسيس مدرسهء حجتيه ، تصدى ساير امور مربوط به مدرسه از تمام جهات ، از طرف مؤسس آن مدرسه يعنى آيتاللّه حجت به ايشان محول گرديد و از آغاز تأسيس دار التبليغ اسلامى به تدريس فقه ( آيات الأحكام ) در آن مؤسّسه پرداخت .
از آثار قلمى او
1 - تقريرات خارج درس كفايه حجت .
2 - تقريرات درس حائرى يزدى .
3 - تقريرات درس مكاسب حجت .
درگذشت و اعقاب
وى روز پنجشنبه 18 / ذىالقعده / 1391 ق مطابق با 16 / دى / 1350 ش در سن 74 سالگى در قم درگذشت . پيكرش با تجليل فراوان تشييع و در يكى از اطاقهاى قبرستان ابو حسين به خاك سپرده شد .
فرزندانش :
1 - آقا اكبر 2 - آقا علينقى 3 - آقا جواد 4 - آقا حميد و چهار دختر كه از دامادهاى ايشان دو نفر اهل علم هستند : 1 - علامهء محقق سيد على ميرغفارى آذرشهرى ( ساكن تبريز ) 2 - ميرزا عبد اللّه مراغى ، از شاگردان آيتاللّه سيد كاظم شريعتمدارى بود و در اوايل سال 1357 ش در حدود سن 35 سالگى درگذشت و