در رشتهء اخلاق معلوم نيست كه از محضر چه استادى برخوردار بوده ، بعضى از همدورههايش احتمال استفاده از حضور آخوند ملا فتح على عراقى « سلطانآبادى » را تقويت مىكردند . ولى از آنجا كه عمويش مرحوم آخوند ملا على اكبر نهاوندى ، مردى اخلاقى بلكه در زبان و آوازه مردم نهاوند كراماتى به او نسبت مىدهند . شايد مربى اخلاق او عموى بزرگوارش بوده است . به هر تقدير ايشان به تقوا و پرهيزكارى در همهء شهر معروف و مسألهء تقيّد او و پدر و جدّش را به تهجد ، خصوصا در يك مكان از اطاق مسكونى منزلش را به نحوى نقل مىكنند ، كه گوئى توصيهاى در اين زمينه از پدر و جدّ بوده است .
عيالش نقل مىكند كه : در تمام مدت 64 سالى كه در خدمت ايشان بودم ، يك شب نشد كه اذان صبح گفته شود مگر آنكه معظمله را مشغول عبادت در همان محل مخصوص از اطاق ديدم . جز يكبار كه ايشان به تب شديدى مبتلا بود تا لحظهء اذان خواب ماند ، و با شنيدن صداى مؤذن سراسيمه بيدار و بلند شدند .
نوشتههاى مدون و منظمى از ايشان جز يك « اربعين » موجود نيست ، ولى مسودات زيادى در ميان كتابهاى ايشان و بعضا در اختيار بعضى از شاگردان و فاميلش باقى بوده ، كه متأسفانه در واقعهء سيل 1317 ق نهاوند به نحوى ضايع شده كه قابل استفاده نيست .
ايشان داراى سه فرزند ذكور است كه يكى از آنها به نام شيخ على قدّوسى در رشتهء روحانيت است » .
سرانجام در روز سهشنبه 23 / جمادى اول / 1374 ق مطابق با 28 / دى / 1333 ش در سن 92 سالگى در نهاوند درگذشت و در قبرستان حاج شيخ قم مدفون گرديد .
منابع
1 - گنجينهء دانشمندان 7 / 330 .
2 - نقباء البشر 1 / 98 .
3 - هدية الرازى الى المجدد الشيرازى 65 .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 393
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٣٩٣