از رشحات قلمى ايشان ، تأليفات زير مىباشد
1 - ازاحة الشين عن تاركى الجمعة و العيدين فى الغيبة الكبرى ، كه تأليف آن در سال 1354 ق اتمام يافت .
2 - الصراط الاقوم لبطلان الصلاة فى الخيط من الابريسم ، كه در سال 1352 ق آن را نگاشت .
3 - توضيح الكفايه ( شرحى بر كفاية الاصول ) است .
4 - حاشيه بر كفاية الاصول ، از تقريرات درس اصول مشكينى .
5 - شرح وقت و قبله از لمعه ، كه در سال 1346 ق از نوشتن آن فارغ شد .
ايشان داراى اجازاتى از آيات : نائينى ، عراقى ، غروى اصفهانى ، اصفهانى ، سيد حسن صدر ، شيخ آقا بزرگ تهرانى ، شيخ عبد الكريم حائرى يزدى و شيخ محمّد كاظم شيرازى بود .
ارتحال اسفانگيز
سرانجام عصر روز دوشنبه 27 / ربيع الاول / 1412 ق مطابق با 15 / مهر / 1370 ش در يكى از بيمارستانهاى تهران به سن 88 سالگى به لقاء اللّه شتافت ، و جسدش صبح روز سهشنبه در تهران و عصر همان روز در قم تشييع ، و در حرم حضرت معصومه عليها السّلام به خاك سپرده شد .
جناب آقاى شيخ محمّد رازى ، مراسم تشييع و تجليل از بدن شريف ايشان را چنين شرح مىدهد :
كسبهء بازار تهران و اهالى خيابانهاى رى و مولوى و شهدا و ساير نقاط و بالاخص روحانيون محترم و هيئتهاى مذهبى كه از رحلت ايشان مطّلع شدند ، دستهدسته بهسوى منزل ايشان شتافته و جنازهء او را در مسجد ( باب الحق ) كه حدود چهل سال امامت آنجا را داشت با اشك و آه و سوز و گداز شسته و تجهيز نموده ، و با نوحه و ندبه و ويل و واى بر روى دست گرفته و به سروسينه زده ، و عزا