بپردازد . به همين خاطر آقا احمد در نوجوانى وارد حوزهء علميهء زنجان شد و دروس مقدماتى را از شيخ حسين كلامى و شيخ جلال اصحابى آموخت . سپس در سن 18 سالگى ( سال 1360 ق ) رهسپار قم گشت و دروس سطح را از محضر اساتيدى چون : شيخ عبد الكريم خوئينى ، شيخ اسحاق لنكرانى ، شيخ موسى عباسى زنجانى ، سيد شهاب الدّين مرعشى و شيخ احمد كافى الملك تبريزى استفاده نمود . آنگاه در درس خارج حضرات آيات : سيد محمّد حجت كوهكمرى و سيد حسين طباطبائى بروجردى و در درس فلسفهء سيد محمّد حسين تبريزى « علامهء طباطبائى » شركت جست و استفاده شايان برد .
علامه رضوانى ، در سال 1369 ق به نجف اشرف عزيمت كرد و باقى درس خارج را از محضر آيات : ميرزا باقر زنجانى ، سيد ابو القاسم خوئى ، سيد محسن طباطبائى حكيم ( مدت كوتاهى ) و سيد محمود شاهرودى ( مدت كوتاهى ) و دروس حكمت را از شيخ صدرا بادكوبى و سيد عبد الاعلى سبزوارى استفاده نمود . همزمان با تحصيل اقدام به تدريس متون كتب علمى پرداخت و شاگردان خوبى تربيت نمود .
ايشان در سال 1395 ق مطابق با 1354 ش به ايران بازگشت و قم را جهت فعاليتهاى مذهبى و اجتماعى خويش برگزيد و به تدريس خارج فقه و اصول پرداخت .
آثار قلمى او
1 - اصول الفقه ( مباحث الالفاظ - سه جلد ) .