شد و به ادامهء تحصيل و تكميل معلومات خويش نزد فقهايى چون : ميرزا محمّد حسين نائينى ، شيخ ضياء الدّين عراقى و سيد ابو الحسن اصفهانى پرداخت و از محضر ايشان موفق به دريافت اجازه گرديد و قبل از مراجعت به تهران سفرهاى تحقيقى به بلاد عربى از جمله مصر داشت و در سال 1349 ق به زادگاهش مراجعت كرد و در محلهء سنگلج و حسنآباد و مسجد جدّش شيخ هادى به تدريس و ترويج مردم پرداخت .
وى در سال 1367 ق مطابق با 1327 ش در مدرسهء عالى سپهسالار ( استاد مطهرى ) به تدريس متون سطح اعم از رسائل و مكاسب و كفايه و نيز شرح منظومه اشتغال پيدا كرد و شاگردان فاضلى تربيت نمود .
از آثار قلمىاش
1 - ادلهء عقليه ( تقريرات نائينى ) .
2 - ترجمهء كتاب المراجعات ( اثر علامه شرف الدّين ) .
3 - تقريرات عراقى .
4 - خلل الصلاة ( تقريرات نائينى ) .
5 - خيارات ( تقريرات نائينى ) .
6 - ردّ ماديگرى يا توحيد نجمآبادى .
7 - سعادت چيست و سعادتمند كيست ؟
8 - غصب ( تقريرات نائينى ) .
9 - قضاء ( تقريرات نائينى ) .
10 - كشكول .
11 - مباحث الفاظ ( تقريرات نائينى ) .
علامه نجمآبادى سرانجام در روز يكشنبه 25 / شعبان / 1385 ق مطابق با 28 / آذر / 1344 ش در سن 68 سالگى بدرود حيات گفت و پيكرش به قم حمل و در