وى عالمى خبير و مورخى بصير و در مكارم اخلاقى مخصوصا عزّت نفس و مناعت طبع و صراحت لهجه ، زبانزد همگان بود . مدتى در محضر آيتاللّه شيخ محمّد حسين غروى و سپس در حوزهء درس آيتاللّه سيد حسين طباطبائى بروجردى استفاضه كرد . و در كوى « دودانگه » بروجرد در « مسجد سرپل » به اقامهء جماعت و گفتن تفسير و تدريس طلاب و تبليغ معارف اسلامى اشتغال داشت .
مجاهدى در روز چهارشنبه اول / ربيع الثانى / 1378 ق مطابق با 23 / مهر / 1337 ش در بروجرد درگذشت . پيكرش را به قم حمل و در وسط قبرستان حاج شيخ به شمارهء ( 19281 ) دفن كردند .
فرزندانش :
1 - سيد ابو الحسن 2 - سيد عبد اللّه 3 - سيد محمود مجاهدى .
منبع
1 - تاريخ بروجرد 2 / 564 .
سيّد ابو الفضل نبوى قمى ( 1344 - 1412 ق )
حاج سيد ابو الفضل فرزند علامه سيد على و نوه سيد عبد الهادى حسينى نبوى قمى ، از علماى و گويندگان برجستهء حوزهء علميهء قم بود .