سيّد ابو الحسن رفيعى قزوينى ( 1312 - 1395 ق )
حاج سيد ابو الحسن فرزند علامه سيد ابراهيم مشهور به « ميرزا خليل متوفاى 1339 ق » و نوهء آيتاللّه سيد رفيع طالقانى ، معروف به « رفيعى قزوينى » از اعاظم علما و بزرگان و اساتيد حكمت و فلسفه بود .
وى در سال 1312 ق در قزوين ديده به جهان گشود .
پس از طى مقدمات و ادبيات نزد ملا على اكبر و ملا محمّد على قزوينى در زادگاه خود ، در سال 1332 ق به تهران رهسپار گرديد و از محضر آيات : سيد محمّد تنكابنى ، شيخ مسيح طالقانى و شيخ محمّد رضا نورى سطح فقه و اصول ، و ميرزا حسن كرمانشاهى ، شيخ محمّد هيدجى ، ميرزا محمود قمى ( رضوان ) و حاج فاضل رازى در حكمت و فلسفه ، و شيخ على رشتى در رياضيات و هيئت و نيز از محضر آيات : شيخ عبد النبى نورى ، ميرزا هاشم اشكورى ، ملا محمّد زنجانى و ميرزا ابراهيم رياضى زنجانى دروس مختلف اسلامى استفاده نمود .
ايشان در سال 1338 ق به قزوين مراجعت و پس از يك سال توقف مجددا به تهران بازگشت و به تدريس سطوح و حكمت همت گماشت .
در سال 1341 ق به قم مهاجرت و منحصرا از محضر آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى بهرهمند گرديد و خود به تدريس اسفار و علوم رياضى و عرفان اشتغال ورزيد و در سال 1349 ق به قزوين مراجعت و تا سال 1380 ق