ابو الحسن اصفهانى ، شيخ مرتضى طالقانى ، سيد حسين بختيارى اصفهانى و ميرزا حسن بجنوردى خارج فقه و اصول و علوم ديگر را به مدت شش سال استفاده نمود . سپس به ايران مراجعت و مدتى در قم توقف كرد و از محضر آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى بهرهمند گرديد . از آنجا هم به مشهد مقدس رفت و از حكيم نامور سيد آقا بزرگ شهيدى حكمت و فلسفه كسب كرد و پس از مدتى مجددا به نجف اشرف رهسپار شد و از محضر آيات : سيد محسن طباطبائى حكيم ، سيد محمود شاهرودى ، سيد نصر اللّه مستنبط و سيد ابو القاسم خوئى كسب فيض و به زادگاهش مراجعت كرد و به اقامهء جماعت و انجام وظايف دينى و روحى اشتغال ورزيد .
از آثار او
1 - المستفاد فى الاصول ، تقريرا لدروس الشاهرودى و الخوئى .
2 - حاشية على الرسائل .
3 - حاشية على المكاسب .
4 - حاشية على كفاية الاصول .
5 - رسالة فى صلاة الجمعة .
6 - شرح العروة الوثقى ( ناقص ) .
7 - شرح المنظومة ( اثر سبزوارى ) .
آل آقا در ذىقعده / 1396 ق مطابق با آبان / 1355 ش در كرمانشاه درگذشت و در قبرستان وادى السلام قم مدفون گرديد .
منابع
1 - زندگينامه ايشان به قلم خودش ، در دو صفحه ( به زبان عربى ) .
2 - سراج المعانى در احوالات سيد ابو الحسن اصفهانى 101 ( سال مرگش را 1397 ق نوشته است ) .
3 - گنجينهء دانشمندان 6 / 358 .