امامزاده خاكفرج
ديگر از بقاع مطهره در قم بقعه امامزاده خاكفرج است ، و آن بزرگوار از قرارى كه بعضى از ثقات روى قبر را ديده بودند و حاليه جايش گچ زدهاند ، نوشته بوده است حارث بن زيد بن على بن الحسين ولى اين زمان معروف شده است به شاهزاده احمد از اولاد امام زين العابدين و اگر نام احمد صحيح باشد به احتمالى كه بعضى دادهاند محتمل است كه احمد بن محمّد بن على بن عمر بن حسن افطس بن على بن امام زين العابدين باشد و داراى بقعه و قبه عالى و دو صحن مىباشد و تجديد و تعمير بقعه و قبر و بناى صحن جنوبى از منوچهر خان معتمد الدوله است .
چنان كه در سردر بقعه اين اشعار را به سنگ مرمر به خط خوش نوشتهاند :
در زمان ملك غازى داراى جواد * كه شد آباد جهان زو كه بجانش آباد
ملك ملكگشا فتحعلى شه كه به ملك * هر ملك بست بايمائى و هر ملك گشاد
هم از او غيرت چين آمده اتلال و دمن * هم از او خجلت مصر آمده امصار و بلاد
هر سرابى كه ز فيض گذرش آيد خوش * هر خرابى كه ز نقش قدمش گردد شاد
اندر آن عهد كه در سدهء او هرچه كريم * اندر آن دور كه در درگه او هركه جواد
فخر امثال منوچهر هميون گوهر * زين اشباه خردمند كزان قدر بزاد
برده تارك بفلك چون بخرد روشن و پاك * گشته منظور ملك چون به گهر به خرد و راد
هم رهين امر خداوند مهين را ز صلاح * هم امين گنج شهنشاه زمين را ز سداد
گوهر روشن او صورتى از عقل و ادب * پيكر فرخ او جوهرى از دانش و داد
چون شد اين بقعه فرخنده در اين خاكفرج * از تصاريف زمان قبه قرين با بنياد
نه ببامش كه حرم پايه بجز شيون بوم * نه بباغش كه ارم رتبه بجز مويه خاد
پى انگيزش آن مهر سخاصره گشود * بهر آباديش آن بدر كرم بدره گشاد
او ستادان سنمار گهر ز ايمايش * برده بنياد همايونش بر از سبع شداد