تذكرهاش مىنويسد كه او را در قلعه الموت حبس كرده است . « 1 » اما منابع ديگر كه بيشتر ادبى هستند سال وفات او را سال 984 ه . ق در مشهد مقدس ذكر كردهاند « 2 » او فرزندانى داشت كه احتمالا چون در شورشهايش همراه او بودند ، به زندان افتادند . در تكملة الاخبار آمده است در 973 ه . ق در زلزلهاى كه رخ داد فرزندان القاص ميرزا به نامهاى سلطان احمد و سلطان فرخ زير آوار كشته شدند . « 3 »
القاص ميرزا شخصى شجاع بود كه ده - دوازده سال در نبردها شركت جست و عنوان ابو الغازى گرفت اما ازسوىديگر انسانى جاهطلب بود كه در راه رسيدن به اهدافش سالها تلاش كرد و براى رسيدن به حكومت از توسل به دشمن سرسخت ايران يعنى عثمانىها هم چشم نپوشد و لشكركشى عثمانىها و هجوم خود وى به شهرها آسيبهاى فراوان بر ايران وارد ساخت .
با وجود اين ، القاص ميرزا ذوق ادبى نيز داشته است و اشعارى از او بر جاى مانده است از آن جمله :
منم كه نيست مرا در جهان نظير و همال * به رزم ، دشمن جانم به بزم ، دشمن مال « 4 »
* * *
چون شير درنده در شكاريم همه * دايم به هواى خويش ياريم همه
چون پرده ز روى كارها برخيزد * معلوم شود كه در چه كاريم همه « 5 »
رجبعلى يحيايى
( 82 ) صفوى - امام قلى ميرزا ( - 986 ه . ق )
امام قلى ميرزا فرزند هفتم يا به قولى هشتم شاهطهماسب صفوى ( 930 -
هامش
( 1 ) - شاهطهماسب صفوى : تذكره / 63
( 2 ) - رضا قلى خان هدايت : مجمع الفصحاء 1 / 8 ؛ لطفعلى آذر بيگدلى : آتشكده آذر / 16 ؛ محمد قدرت اللّه گوپاموى : تذكره نتايج الافكار / 41 - 42
( 3 ) - عبدى بيگ شيرازى : پيشين / 130
( 4 ) - رضا قلى خان هدايت : همانجا
( 5 ) - لطفعلى بيگ آذر بيگدلى : همانجا ؛ قدرت اللّه گوپاموى : پيشين / 42