طومار عليشاهى و ديگر مدارك مخفيانه با حاج سيد محمد قصير كه از بزرگان علماى روزگار و از سران سادات رضوى بود تماس گرفت و او را از انديشههايى كه در مورد بازسازى اوضاع داشت مطلع ساخت و موافقت ايشان را جلب كرد . قرار بر اين شد كه ميرزا موسى خان در محضر اين عالم نسبت به يكايك موقوفات ذكر شده در طومار عليشاهى اقامه دعوى كند و پس از اثبات ، املاك به آستان قدس برگردانده شود . پس از اين توافق ميرزا موسى خان ناشناس به املاك و مزارع حومه مشهد رفت و با تحقيقاتى كه از اهالى و بزرگان مناطق مختلف انجام داد نام اين اشخاص مطلع را در دفتر خود ثبت كرد . ميرزا موسى پس از يك سال مطالعه عميق و جدى به تهران بازگشت و شاه را از اينكه بسيارى از املاك آستان قدس در تصرف متمولين و متنفذين و رؤساى عشاير است ، باخبر نمود . فتحعلى شاه علاوه بر سربازانى كه در مشهد بود يك دسته سرباز ديگر نيز براى اجراى احكام حاج سيد محمّد قصير و كمك به ميرزا موسى خان عازم مشهد نمود و عباس ميرزا نايبالسلطنه را هم براى برقرارى امنيت در خراسان به عنوان حاكم خراسان رهسپار كرد 9 .
ميرزا موسى خان پس از رسيدن به مشهد عليه كسانى كه املاك آستانه را غصب كرده بودند اقدام كرد و به كمك آيتاللّه قصير و سربازانى كه در اختيار داشت املاك مزبور را تصرف نمود و طبق طومار عليشاهى مصارف آن را مشخص كرد . ميرزا موسى خان نظم و ترتيبى هم در امور آستانه داد كه تا اوايل دوره پهلوى يعنى تا زمان نيابت توليت محمد ولى خان اسدى و حتى در برخى از جهات در سالهاى بعد از آن برقرار بود 10 .
وى اولين شخصى بود كه در دوره قاجار به مقام نيابت توليت عظمى برگزيده شد و توانست اين مجموعه را از ركود درآورد و به رونق خوبى برساند تا زمانى كه حاجى ميرزا موسى زنده بود مديريت فعالى داشت و مانع از
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 190
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٩٠