( 54 ) رضوى - غياث الدّين عزيز ( - زنده 932 ه . ق )
مير غياث الدّين عزيز پسر مير شمس الدّين محمّد پسر مير محمود 1 از جمله سادات جليل القدر رضوى در عصر سلطان حسين بايقرا ( 875 - 912 ه . ق ) است . مؤلف حبيب السير او را به همراه نظام الدّين عبد الحى و امير علاء الملك جزء سه نفر از سادات مشهد كه نقابت و رياست سادات اين شهر را برعهده داشتند معرفى كرده است كه « در تعمير مزار مقدس » امام رضا عليه السّلام تلاش كرده و نقابت سادات مشهد در اختيار اولاد اين سه نفر بوده است . 2
در سال 932 ه . ق كه عبيد خان ازبك مشهد را تصرف نمود ، طى حكمى چند تن از سادات از جمله غياث الدّين را از پرداخت ماليات معاف نمود . در اين حكم از او با عنوان غياث الدّين ابو صالح يادشده است .
او داراى طبع شعر هم بود و به قول امير عليشير نوايى « مزاجش به مطايبه و هزل غالب شد و در شوخطبعى و فيلسوفى بىاختيار » به همين دليل به سيد شرقه مشهور گرديد . اين بيت از او نقل شده است :
دمى از دست دنيا وانرستم * بيا ساقى كه يكدم مىپرستم 3
مير غياث الدّين در عهد سلطان حسين بايقرا در رديف نقباى مشهد بود و در سال 932 ه . ق حيات داشت و عمر طولانى داشته است ؛ امّا سال دقيق فوت و محل دفن وى مشخص نيست . از آنجايى كه تا آخر عمر در مشهد زندگى كرد و از سادات رضوى و نقيب بود به احتمال نزديك به يقين در حرم مطهر دفن گرديده است .
شرح
( 1 ) - ميرزا محمّد باقر مدرس رضوى :
شجره طيبه / 117
( 2 ) - امير غياث الدّين خواند مير : حبيب السير 3 / 333
( 3 ) - امير عليشير نوايى : مجالس النفائس / 96 اسماعيل رضايى