( 46 ) رضوى - طاهر ( - 1360 ق )
ميرزا طاهر ملقب به مصنع التوليه پسر عبد الجواد پسر مهدى پسر ذبيح اللّه خازن التوليه 1 ، از خاندان خازنى رضوى ، شاعر ، خطاط ، نقاش و ساعتساز حرم مطهر .
وى داراى طبع شعر نيك بود و طاهر تخلص مىكرد ، ديوان شعرش كه باقى مانده بيشتر مناقب و مراثى اهل بيت عليهم السّلام 2 است و با اين بيت شروع مىشود :
كنم حمد خداوندى كه او فرد است و بىهمتا * وجودش واجب ذاتش محيط جمله اشياء
در سرودن اشعار هنرنمايىهاى جالبى انجام داده است ؛ از جمله ابياتى سروده كه هيچ نقطهاى در كلمات آن وجود ندارد و يا مصرعهايى كه از هر طرف خوانده شود عبارات آن يكسان است . در جريان گلولهباران حرم مطهر توسط روسها در 1330 ه . ق وى شاهد حوادث بود و بهوسيله شعر و نقاشى اين رويداد را توصيف كرده است ولى زمانى كه قصد داشت اين اشعار را منتشر كند توسط روسها بازداشت و مدتى زندانى گرديد . 3 همچنين در يك تابلوى نقاشى كه هماكنون در نزد نواده ايشان موجود است ، حوادث اين حمله را با جزئيات آن و حتى نام برخى كشتههاى واقعه ترسيم كرده است كه به عنوان يك سند زنده از اين تهاجم محسوب مىشود . 4
علاوه بر نقاشى ، وى در خطاطى و خوشنويسى هم مهارت داشت و ديوان شعرش كه خود تحرير نموده نمونهاى از خط وى محسوب مىشود . در تقليد خط بزرگان خوشنويسى و نوشتن خط كوفى هم استاد بود و با مهارتى كه در ترميم كاشى داشت ، در بازسازى و احياى كاشىهاى حرم مطهر و مسجد گوهرشاد مشاركت فعال نمود . 5
شغل اصلى وى ساعتسازى و به طاهر ساعتساز مشهور بود . طى حكمى توسط محمّد ولى خان اسدى ( 1257 - 1314 ه . ش ) مسئوليت