منش و حليم و سليم النفس بود » . 1 او مورد توجه ويژه عباس قرار گرفت و توليت آب خيابان كه سرچشمه آن از چشمه گلسب بود و توسط شاهعباس وقف بر زوار حرم مطهر شد ، بعلاوه توليت املاكى كه شاه خريدارى و وقف بر حرم نمود طبق دو حكم به تاريخ 1017 و 1023 ه . ق به وى واگذار شد .
او در سال 1030 ه . ق فوت نمود 2 و اين مناصب را طى حكمى شاهعباس دوم به فرزندش ميرزا محسن ( م 1055 ه . ق ) كه داماد شاهعباس اوّل بود واگذار كرد . 3
از آنجايى كه سادات رضوى از اين دوره به بعد به صورت موروثى مناصب آستان قدس را برعهده داشتند و به همان صورت داراى قبر خانوادگى در حرم مطهر بودند ، احتمال نزديك به يقين ميرزا الغ هم در حرم رضوى دفن گرديده است .
شرح
( 1 ) - اسكندر بيگ منشى : تاريخ عالمآراى عباسى 1 / 240
( 2 ) - عبد الحسين خاتونآبادى : وقايع السنين / 504
( 3 ) - ميرزا محمّد باقر مدرس رضوى :
شجره طيبه / 250 - 252 اسماعيل رضايى